Tres anos despois da guerra de Secesión, Ethan Edwards volve o seu querido fogar formado polo seu irmán Aarón, a súa cuñada Martha, e as súas dúas sobriñas Lucy e Debbie e un mozo chamado Brad, mentras que Laurie, a irmá de Brad, está enamorada de Martín. Un día cando Ethan, Martín e o vello loco Mose chegan a casa encontrana en cenizas. Ethan descubre os corpos da súa amada Martha e do seu irmán Aarón pero non os das dúas nenas. Inmediatamente, ante a venganza india, prodúcese a réplica: Ethan e algúns homes emprenden a búsqueda, pero a realidade é outra, Ethan non soporta os indios porque non se soporta a sí mismo. Aquí é donde os camiños de Cicatriz e de Ethan dibúxanse paralelos. Ethan o nómada pretende vengar a venganza india. Para eso vagará no máis puro sentido indio. A matanza india non é máis que a gota que colma carne da súa carne. Debe ir tras deles porque desea vengar a Martha. Pero ademáis él quere xustificar a súa existencia nómada, sin un fogar donde acudir porque o último lazo que o unía a este mundo, Martha, desapareceu.
É indiscutible que Ethan intenta vengar a morte dos seus seres queridos, claro está, como mencionamos antes, que Debbie é , en certa maneira, unha filla para Wayne, pero tamén é a excusa perfecta que Ethan precisa para loitar contra o seu propio eu, Cicatriz. Debbie é algo que quere e odia a partes iguales. O que a pequena representa para él vai máis alá da súa comprensión e, por esto que, cando finalmente da con ela, dase conta de que lle dicta o corazón. Non pode matar a nena porque o amor que profesa é máis grande que o seu odio. Non pode acabar con ela porque en Debbie está o que él quixera tanto e o que máis odiou, Martha e Cicatriz, Martha e Ethan....
Unha vez o traballo está acabado, a volta o fogar é o reencontro. Martín, Ethan e Debbie chegan a casa dos Jorgensen nun plano que nos recorda o inicial. Pero esta vez Ethan non entra na casa, senon que ve pasar a felicidade ante él. Debbie é acollida polo matrimonio Jorgensen que anteriormente perdeu un fillo. Laurie consigue un propósito e únese para sempre a Martín, algo que nos recorda o que podía haber pasado entre Martha e Ethan. Todos entran na casa, todos menos un. O ciclo completouse e Wayne debe reiniciar novamente os seus pasos, porque Ethan non ten ningún motivo polo que quedarse. En ese momento, de soledad e tristeza, reemprende o camiño, ese camiño para el que está predestinado e , mentras un sentimento hacia ela rencorrelle o corpo, recóllese na súa fraxilidade cun xesto e cérrase a porta.
É indiscutible que Ethan intenta vengar a morte dos seus seres queridos, claro está, como mencionamos antes, que Debbie é , en certa maneira, unha filla para Wayne, pero tamén é a excusa perfecta que Ethan precisa para loitar contra o seu propio eu, Cicatriz. Debbie é algo que quere e odia a partes iguales. O que a pequena representa para él vai máis alá da súa comprensión e, por esto que, cando finalmente da con ela, dase conta de que lle dicta o corazón. Non pode matar a nena porque o amor que profesa é máis grande que o seu odio. Non pode acabar con ela porque en Debbie está o que él quixera tanto e o que máis odiou, Martha e Cicatriz, Martha e Ethan....
Unha vez o traballo está acabado, a volta o fogar é o reencontro. Martín, Ethan e Debbie chegan a casa dos Jorgensen nun plano que nos recorda o inicial. Pero esta vez Ethan non entra na casa, senon que ve pasar a felicidade ante él. Debbie é acollida polo matrimonio Jorgensen que anteriormente perdeu un fillo. Laurie consigue un propósito e únese para sempre a Martín, algo que nos recorda o que podía haber pasado entre Martha e Ethan. Todos entran na casa, todos menos un. O ciclo completouse e Wayne debe reiniciar novamente os seus pasos, porque Ethan non ten ningún motivo polo que quedarse. En ese momento, de soledad e tristeza, reemprende o camiño, ese camiño para el que está predestinado e , mentras un sentimento hacia ela rencorrelle o corpo, recóllese na súa fraxilidade cun xesto e cérrase a porta.
ILDUARA VILAR
No hay comentarios:
Publicar un comentario