
Amélie creceu aislada do resto dos nenos por decisión do seu pai, porque el creía que ela sufría problemas cardiacos (era mentira, xa que o seu corazón acelerábase polo contacto físico co seu pai).
Amélie ten moita imaxinación debido a morte da súa nai é porque o seu pai era unha persoa antisocial. Con 22 anos, Amélie vai vivir a Montmartre a un apartamneto onde traballa de camareira no “Café des 2 Moulins”. Na cafetería aparecen personaxes como Suzanne (dona, antigua artista do desnudo); Georgette (vendedora de tabaco hipocondríaca); Gina; Hipólito (escritor fracasado, a quen lle gusta explotar o papel de burbullas); Philoméne (azafata).
Amélie non ten noivo é encantalle meter a man nun saco cheo de guisantes, lanzar pedras ao canal de San Martín...
Logo do accidente de Lady Di, descobre tras unha lousa do baño un pequeño tesouro agochado por un neno facía 40 anos. Enton, decide encontrar o dono da caixa axudada polo seu veciño Raymond (coñecido como o home de vidro). Descubre quen é e devolvelle tras moitas extratexias o tesouro. Dende aquela decide axudar a xente máis necesitada.
A película dende o meu punto de vista é entretida é pode chegar a ser divertída. Trata de unha rapaza que polas circunstancias da súa vida é unha persoa moi inxenua.
Jénny
No hay comentarios:
Publicar un comentario